وى پيرامون سند حديث مىگويد : در مورد سند اين حديث برخى خدشه وارد كرده‌اند . ابو محمّد مىگويد : سالم از نظر نقل حديث ضعيف است . بعضىها مولاى ربعى را هلال ناميده‌اند در حالى كه او مجهول بوده و اصلًا شناخته نشده است . و اگر چنين ادّعايى صحيح باشد ، به ضرر آن‌هاست نه به نفعشان ؛ زيرا آن‌ها ( مالكىها ، حنفىها و شافعىها ) بيش از هر كس ابوبكر و عمر را ترك كرده و كنار گذاشته بودند . ابن حزم اندلسى در ادامه مىافزايد : ما پيش‌تر توضيح داديم كه اصحاب مالك در پنج مورد با ابوبكر ، و در سى مورد با عمر مخالفت كرده‌اند . البتّه اين‌ها مواردى است كه فقط در موطّأ روايت كرده‌اند . همچنين گفتيم كه ابوبكر و عمر با هم اختلاف داشتند . البتّه تبعيّت از آن دو در مواردى كه اختلاف عقيده دارند ، متعذّر و غير ممكن است و به خاطر آن كسى معذور نيست « 1 » . ابن حزم در كتاب الفصل مىگويد : ابو محمّد مىگويد : اگر ما تدليس و نيز بيان امرى را - كه اگر دشمنان ما به آن دست مىيافتند از خوشحالى پرواز مىكردند ، يا از ناراحتى ساكت و مبهوت مىشدند - جايز مىدانستيم ، به طور قطع به

--> ( 1 ) الإحكام فى اصول الاحكام : 6 / 809 .